Nightswimming

Het is donker en het zand zacht en warm onder mijn voeten, na een lange zwoele dag. De zee is inktzwart, maar het water is nog aangenaam van temperatuur. Ik trek mijn zomerjurk uit en stap in het water. Traag beweeg ik door de spiegeling van het wateroppervlak. De maan trekt een spoor van sterretjes over het water. Magisch zijn hemel en aarde één geworden. 

Ik zwem met gesloten ogen, alles tintelt. Het leven is stil en schreeuwt tegelijk. De grens tussen mijn lichaam en het water is verdwenen. Het licht van de maan heeft alles opgenomen. Ik ben helemaal alleen, met de nacht, de sterren en een grenzenloze liefde. De magistrale pianoklanken van R.E.M.’s nightswimming* komen bij me op. Rollend over de zee nemen ze mijn laatste gedachten mee. 

Terug naar het hier en nu: vrachtwagens vol bouwmaterialen rijden de hele dag af en aan, de halve buurt staat in de steigers. Een drugsdealer staat op klaarlichte dag tegen een boom voor ons huis te plassen, de kat doet hetzelfde, maar achter de plantenbak. De telefoon blijft maar gaan en mijn zoon heeft twaalf toetsen in vijf dagen. Het huishouden zelf lijkt besloten te hebben elke dag over mijn grenzen te gaan. De maan blijft verborgen achter hoge daken. En een vlucht naar ons toevluchtsoord in de Egeïsche zee lijkt er dit jaar ook niet in te zitten.

Het leven is zo makkelijk en magisch, als alles om ons heen sereen is en er niets is wat onze grenzen bedreigd. In het dagelijkse leven ben ik echter – zowel letterlijk als figuurlijk – vaak naarstig bezig ons stoepje schoon te houden.

Maar ook al is de magie van het leven even begraven onder to do lijsten, er is een manier om het van binnen te creëeren. Everything we desire, is within us, klinkt Deepak Chopra tijdens mijn ochtend meditatie. Simpel aanwezig zijn bij het hier en nu, het feit dat je bestaat, je hart klopt en de zon schijnt, kan genoeg zijn. Het besef dat je er mag zijn, je mag leren, beminnen en gezien worden: het zijn je geboorterechten, zoals Aafke hiernaast uitlegt.

Op een broeierige avond steken we een vuurtje aan in onze stadstuin. Het laatste zonlicht valt door de groene bladeren van de boom. De takken van de vijgenboom 

hangen rijkelijk naar beneden, tot op de grond. Het beloofd een rijke oogst. De zwangere buurtkat komt even kijken of er nog wat te eten valt. Ik zucht en denk aan die paradijselijke plek, een rotsachtige dorpje, warme stenen onder onze voeten en lachende mensen, omringd door de zee en dagelijks het kalmerende zicht op de vurig ondergaande zon. Intussen gaat ons vuurtje in de korf langzaam uit. Ik por wat in de kooltjes, geef de planten water,  knuffel mijn zoon, en ach, magie in de stadstuin, het is niet hetzelfde, maar toch.

Saskia Onck / hoofdredactrice

*Volgens de gitarist Peter Buck gaat het nummer over stiekem zwemmen in een zwembad in Athens, Georgia wanneer ze nog jong zij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hoofd Redacteur
Saskia Onck

Saskia Onck

Hatha-Yogadocente (Yoga Academie Nederland) lid VYN, auteur Feelgood Yoga, Yoga voor Moeders, YogaMeditatieDoedagboek (Uitgebracht bij Unieboekspectrum).

Populair